ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น · ระดับเริ่มต้น 1

拗音（きゃ・きゅ・きょ）youon (kya~kyu~kyo)

เสียงควบกับ ゃゅょ ตัวเล็ก

ผสม 「ゃ・ゅ・ょ」 ตัวเล็กกับคานะข้างหน้าให้ออกเสียงหนึ่งจังหวะ แล้วสังเกตเสียงยาวหรือจังหวะหยุดที่ตามมา

เริ่มบทเรียนแบบโต้ตอบการ์ดภาพประกอบ เสียง และฝึกพูด

วิธีใช้

เมื่อเห็น 「ゃ・ゅ・ょ」 ตัวเล็ก ให้อ่านรวมกับคานะข้างหน้า เสียงแบบนี้เรียกว่าเสียงควบ (拗音)
ปรบมือตามจุด: 「きや」 ที่ใช้ 「や」 ตัวใหญ่มีสองจังหวะ ส่วน 「きゃ」 ที่ใช้ 「ゃ」 ตัวเล็กมีหนึ่งจังหวะ
เวลาอ่าน 「きゃ」 อย่าอ่าน 「き」 จบก่อนแล้วค่อยอ่าน 「や」 ให้อ่านรวมกันโดยไม่หยุดตรงกลาง
「客（きゃく）」 แปลว่าแขก อ่าน 「きゃ」 รวมกัน ทั้งคำมีสองจังหวะ
「宿題（しゅくだい）」 แปลว่าการบ้าน อ่าน 「しゅ」 รวมกัน อย่าแยกเป็น 「し・ゆ」
ในบทเรียนนี้ โรมาจิของ 「しゃ」 เขียนว่า sha และ 「ちゃ」 เขียนว่า cha ให้จับคู่ตัวเขียนกับเสียงอ่าน
คานะที่มีเครื่องหมายเสียงขุ่นก็เป็นเสียงควบได้ เช่น 「ぎゃ・じゃ・びょ」 แต่ละเสียงยังอ่านรวมกันเป็นหนึ่งจังหวะ
「ぴゃ・ぴゅ・ぴょ」 เริ่มด้วยเสียง p ดูทั้งวงกลมเล็กและคานะตัวเล็กให้ชัด
「じゃ・じゅ・じょ」 พบบ่อย คำว่าเป่ายิ้งฉุบ 「じゃんけん」 ก็เริ่มด้วย 「じゃ」
ในคำว่าเรียน 「じゅぎょう」 และเก่ง 「じょうず」 ก็มี 「じゅ・じょ」 ให้หาเช่นกัน
คาตาคานะก็ใช้ 「ャ・ュ・ョ」 ตัวเล็ก เมื่อเห็น 「キャ・シュ・チョ」 ให้อ่านรวมกันเช่นเดียวกัน
เสียงควบตามด้วยเสียงสระยาวได้ 「きゅう・しょう・ちゅう」 ต้องลากเสียงเพิ่มอีกหนึ่งจังหวะ
「病院（びょういん）」 แปลว่าโรงพยาบาล หลัง 「びょ」 เป็นเสียงยาว อย่าอ่านสั้น
「中国（ちゅうごく）」 แปลว่าจีน อ่าน 「ちゅ」 รวมกันก่อน แล้วลากเสียงเพิ่มหนึ่งจังหวะ อย่าข้าม 「う」
เสียงควบตามด้วยเสียงสะดุดได้เช่นกัน ใน 「ちょっと」 ให้หยุดหนึ่งจังหวะหลัง 「ちょ」 แล้วอ่าน 「と」
อ่านตามจุด: หนึ่งช่องคือหนึ่งจังหวะ ทั้งการลากเสียงและการหยุดกินเวลาหนึ่งจังหวะ อย่าข้ามจังหวะ
เวลาอ่านคำใหม่ ให้หา 「ゃ・ゅ・ょ」 ตัวเล็กก่อน แล้วดูว่าข้างหลังมีเสียงยาวหรือ 「っ」 ตัวเล็กหรือไม่