ไวยากรณ์ภาษาญี่ปุ่น · ≈ JLPT N5 · ระดับเริ่มต้น 2

普通形futsuu kei

รูปภาษาพูดแบบกันเอง

ใช้ 「普通形」 พูดกับเพื่อนหรือครอบครัว โดยคำกริยา คำคุณศัพท์ และคำนามเปลี่ยนท้ายตามกาลและการปฏิเสธ

เริ่มบทเรียนแบบโต้ตอบการ์ดภาพประกอบ เสียง และฝึกพูด

วิธีใช้

เวลาคุยกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนสนิท มักใช้รูปธรรมดา ทำให้น้ำเสียงเป็นกันเอง
ดูคอลัมน์ขวา: คำต่างชนิดกันมีคำลงท้ายรูปธรรมดาต่างกัน จึงใช้วิธีตัด 「ます」 อย่างเดียวทุกกรณีไม่ได้
คำกริยารูปบอกเล่าปัจจุบันใช้รูปพจนานุกรม: 「行きます」 เปลี่ยนเป็น 「行く」 ไม่ใช่ 「行き」
คำกริยามีรูปธรรมดา 4 แบบ: ไม่ใช่อดีต/อดีต และบอกเล่า/ปฏิเสธ เมื่อเปลี่ยนรูปให้คงกาลและการบอกเล่าหรือปฏิเสธไว้ รูปปฏิเสธอดีตเปลี่ยน ない เป็น なかった
คำคุณศัพท์ い รูปบอกเล่าปัจจุบัน ตัด 「です」 แต่คง 「い」 ท้ายคำไว้: いいです→いい
รูปธรรมดาของคำคุณศัพท์ い ไม่ใช้ です และไม่เติม だ การเปลี่ยนท้ายคำแสดงรูปปฏิเสธและอดีต เมื่อเปลี่ยนรูปให้คงกาลและการบอกเล่าหรือปฏิเสธเดิมไว้
ประโยคคำนามรูปบอกเล่าปัจจุบัน เปลี่ยน 「です」 เป็น 「だ」: バイトです→バイトだ
ส่วนหลักของคำคุณศัพท์ な ไม่เปลี่ยน เปลี่ยนเพียงท้ายประโยคก็ได้รูปธรรมดาทั้ง 4 แบบ ในบทสนทนามักใช้ じゃない และ じゃなかった เป็นรูปปฏิเสธ
คำนามและคำคุณศัพท์ な เปลี่ยนท้ายประโยคเหมือนกัน ใช้ だ, だった และรูปปฏิเสธแยกรูปธรรมดาทั้ง 4 แบบ รูปปฏิเสธอดีตใช้เพียง じゃない ไม่ได้
ประโยคคำถามแบบธรรมดามักละ 「か」 แล้วขึ้นเสียงท้ายประโยค เพื่อให้ผู้ฟังรู้ว่ากำลังถาม
ในตัวอย่าง 「行く？」「食べる？」 ถามถึงแผนวันนี้ รูปพจนานุกรมจึงใช้พูดถึงอนาคตได้ด้วย
ตัวอย่าง 「これ何？」 ละ 「だ」 ในประโยคคำถามคำนาม ถามเพื่อนแบบนี้ฟังดูเป็นธรรมชาติ